Ĵapanio kaj ĉinio estas la ĉefa temo de la libro elvokanta la vojaĝo de 1898. Claŭdel dum lia vivo vizitis
multajn landojn, sed la Oriento tuŝiŝ lin ĝis la fascino. En aŭgusto 1926, li priskribas la japanan landinternon: ..." La envolvaĝo en Japanio estas tropopolata kaj la kerno dezerta. Neniu ĉeestas. Ĝi estas kaverna korpo. La sceno spacoraba havas kiel aniimon koralon komplikan je malplenajn kulisojn...
Sentemeco tuj tradukita per movoj je ĉiuj nuancoj, je ĉiuj humoroj de la tagoj kaj sezonoj. Koro legebla, vizaĝo en kiu ĉiuj emocioj desegniĝas. Spektaklo kies ĉefa aktoro estas la kurteno.
Ne estas mirinda, ke Saigio kaj Baŝho, ĉion lasinte, konstruis branĉkabanon sur la montaro por, ke ili ne perdu nenian peripetion.